
Sinds 1 januari geldt er een eigen cao voor detacheerders. Een belangrijke stap, want detachering wordt hiermee officieel erkend als aparte vorm van arbeidsbemiddeling. In dit artikel leggen we uit waarom deze cao relevant is en wat dit concreet betekent voor detacheerders, gedetacheerden en opdrachtgevers.
Tot voor kort werkten detacheerders onder de uitzendcao. Juridisch werd detachering gezien als een vorm van uitzenden, omdat beide vallen onder de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs. In de praktijk zijn detacheren en uitzenden echter twee verschillende werkwijzen. Bij detachering gaat het om medewerkers met een contract voor onbepaalde tijd, zonder uitzendbeding en zonder ketenregeling. Deze medewerkers zijn in dienst bij de detacheerder en worden langdurig ingezet bij opdrachtgevers.
Het toepassen van de inlenersbeloning leidde de afgelopen jaren steeds vaker tot knelpunten. De regelgeving werd complexer en detacheerders liepen tegen situaties aan waarin hun investeringen in medewerkers onvoldoende terugkwamen in de geldende systematiek. De eigen cao brengt nu duidelijkheid en erkenning voor het onderscheidende karakter van detachering.
De detacherings-cao introduceert het principe van gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden. Dat werkt als volgt:
Detacheerders vergelijken hun eigen arbeidsvoorwaardenpakket met dat van de opdrachtgever. Niet één op één per voorwaarde, maar op basis van totale waarde. Voor beide pakketten wordt een financiële waarde bepaald. Het pakket van de detacheerder moet minimaal even hoog uitkomen als het pakket dat de medewerker zou krijgen als hij rechtstreeks bij de opdrachtgever in dienst zou zijn.
Dit biedt detacheerders ruimte om een eigen arbeidsvoorwaardenbeleid te voeren dat past bij hun medewerkers en specialisme. Veel detacheerders investeren bijvoorbeeld in opleidingen, traineeships of ontwikkelprogramma’s. Die kosten tellen mee in de vergelijking van de totale waarde. Ook voorzieningen zoals een leaseauto kunnen volledig worden meegenomen, iets wat onder de uitzendcao altijd lastig te waarderen was.
In de detacherings-cao staat dat detacheerders een eigen functie- en salarishuis mogen hanteren. Dit is een belangrijk verschil met de uitzendcao. Detacheerders kunnen hiermee beter aansluiten op de expertise en wensen van hun professionals. Het ondersteunt werkgeverschap dat past bij langdurige relaties tussen detacheerder en medewerker.
Voor opdrachtgevers verandert er ook iets: zij hebben een informatieplicht. Detacheerders moeten inzicht krijgen in de relevante arbeidsvoorwaarden en salarisschalen van de opdrachtgever om de vergelijking correct uit te voeren.
Het uitvoeren van de vergelijking vraagt om een goede voorbereiding. Detacheerders moeten inzicht hebben in:
Hoewel het complex lijkt, wordt de implementatie in de praktijk vaak eenvoudiger dan bij toepassing van de uitzendcao. De cao sluit beter aan op de manier waarop detacheerders werken en investeren in hun medewerkers. Er zijn handige tools voor het vergelijken van cao’s, zoals de CaoScan.
De detacherings-cao sluit goed aan op het toelatingsstelsel Wtta. Detacheerders moeten kunnen aantonen dat medewerkers het juiste salaris krijgen. Dat vereist een beheersingsmodel. Wie werkt volgens de regels van de detacherings-cao, voldoet daarmee automatisch aan de eisen van de Wtta. Zo ontstaat een gelijk speelveld en wordt de kwaliteit in de flexbranche versterkt.
De introductie van de cao markeert een belangrijke mijlpaal. Het maakt het onderscheid tussen uitzenden en detacheren duidelijker, versterkt het werkgeverschap binnen de detacheringsbranche en helpt detacheerders zich te onderscheiden op kwaliteit en ontwikkeling.
Het is ook een uitnodiging aan detacheerders én opdrachtgevers: zorg voor transparantie, investeer in goed werkgeverschap en werk samen aan een duurzame invulling van flexibele inzet.